{"id":57378,"date":"2022-06-03T11:25:50","date_gmt":"2022-06-03T09:25:50","guid":{"rendered":"https:\/\/cruyffalumni.org\/johancruyffinstitute-2026\/een-duale-carriere-voor-sporters-biedt-alleen-maar-voordelen\/"},"modified":"2026-06-02T20:06:09","modified_gmt":"2026-06-02T18:06:09","slug":"een-duale-carriere-voor-sporters-biedt-alleen-maar-voordelen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/audit-jci.cruyffalumni.org\/nl\/the-magazine\/sportmanagement\/een-duale-carriere-voor-sporters-biedt-alleen-maar-voordelen\/","title":{"rendered":"Een duale carri\u00e8re voor sporters biedt alleen maar voordelen"},"content":{"rendered":"

\u201cStuderen heeft me veel middelen gegeven die ik direct kon toepassen in mijn loopbaan als voetballer, zowel op het veld als in de kleedkamer; een duale carri\u00e8re voor sporters is superbelangrijk\u201d, zegt Shay Sade, student Master in Sport Management<\/a> aan het Johan Cruyff Institute Amsterdam en medeoprichter van Firsteam USA<\/h2>\n

Je comfortzone verlaten. Daar gaat het om als je vooruit wilt komen in het leven. Het is een gewoonte die Shay Sade<\/strong><\/a>, studente van de Master in Sport Management<\/strong><\/a> aan Johan Cruyff Institute Amsterdam<\/strong><\/a>, zich eigen heeft gemaakt voor haar ontwikkeling als voetballer in Isra\u00ebl, waar ze vandaan komt, en haar duale carri\u00e8re<\/strong> in de Verenigde Staten, waar ze voetballen met studeren combineerde<\/strong>. Ze heeft haar studie in Amsterdam voortgezet, nu haar dagen als actieve voetbalster erop zitten en er nieuwe uitdagingen zijn.<\/p>\n

Niemand hoefde haar ervan te overtuigen dat doorstuderen niet alleen een keuze was, maar ook een buitengewone kans. Shay greep die kans en verliet haar geboorteland om haar horizon te verbreden. In 2012 genoot ze van haar eigen Amerikaanse droom: naast haar studie een carri\u00e8re als voetballer hebben. Tot op de dag van vandaag is het haar nog steeds overduidelijk, dat die beslissing haar leven veranderde.<\/p>\n

\u201cStuderen heeft me veel tools<\/em> gegeven, die ik direct kon gebruiken in de teamsport\u201d, vertelt ze over haar ervaringen. \u201cIk kon veel vaardigheden meenemen van het klaslokaal naar het veld en de kleedkamer. Toen ik bijvoorbeeld aanvoerdster was, was het belangrijk om mijn communicatieve vaardigheden te gebruiken die ik op school had geleerd.\u201d<\/p>\n

Buiten het veld voelde Shay het belang van een opleiding ook, in haar baan als projectmanager bij het Isra\u00eblische ministerie van Cultuur en Sport: \u201cAls voetballer wil je vooruit, je wilt snel handelen. Op het ministerie nam ik geen beslissingen voor de 90 minuten die een voetbalwedstrijd duurt, maar voor een heel seizoen of zelfs jaren vooruit. Je moet nadenken over alle gevolgen en er komt veel meer bij kijken. Ik realiseerde me hoe moeilijk het is om de sportindustrie te managen.\u201d<\/p>\n

“Bij het ministerie nam ik ineens geen beslissingen meer die voor de 90 minuten van een voetbalwedstrijd geldt, maar voor het hele seizoen of zelfs jaren vooruit. Je moet nadenken over alle gevolgen en er komt veel meer bij kijken. Ik realiseerde me hoe moeilijk het is om de sportindustrie te managen”<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Hun passie voor sport kan sporters stimuleren, maar er staat veel meer op het spel als het gaat om het managen van de sportindustrie<\/strong><\/a>, of als je meer leiderschap<\/strong><\/a> wilt over je eigen carri\u00e8re. Shay is een ervaren expert die haar leven heeft gewijd aan sport. Ze is medeoprichter van FIRSTEAM USA<\/strong><\/a>, een bedrijf dat sporters helpt voetbal te combineren met studeren in de VS. In dit interview vertelt ze over het belang van duale carri\u00e8res voor voetballers<\/strong>, de positie van het vrouwenvoetbal en haar eigen ervaringen in de voetbalwereld.<\/p>\n

Je begon met voetbal bij een jongensteam. Met welke mentaliteit begin je als jong meisje met voetballen?<\/h3>\n

Absoluut een sterke mentaliteit. Ik begon met voetballen toen ik zes was, en ik speelde met jongensteams tot mijn veertiende, omdat je in Isra\u00ebl pas op veertienjarige leeftijd kon overstappen naar een vrouwenteam. Destijds waren er geen jeugdteams, zoals onder-19 teams, enzovoort.<\/p>\n

Toen ik een kind was, dacht ik er niet veel over na, maar toen ik ouder werd, realiseerde ik me dat je een sterke mentaliteit en een sterk geloof in je droom nodig hebt. Ik denk dat dit me heeft geholpen om door te gaan met mijn voetbalcarri\u00e8re. Het was uniek, met veel ups<\/em> en downs<\/em>, maar ik moest sterk blijven, de juiste weg volgen en in mijn droom blijven geloven. Ik beschouwde mezelf altijd als een voetballer, toen ik jong was en toen ik ouder werd. Dat heeft me toen geholpen om door de obstakels heen te komen.<\/p>\n

\"Shay
Shay als voetbalster voor ASA Tel Aviv.<\/figcaption><\/figure>\n

Je had succes bij verschillende clubs en bij het nationale team van Isra\u00ebl. Hoe is het vrouwenvoetbal in de afgelopen jaren veranderd?<\/h3>\n

Ik zou mijn antwoord in twee\u00ebn willen splitsen: in Isra\u00ebl en de rest van de wereld. In Isra\u00ebl lopen we nog steeds achter. Het heeft veel te maken met de cultuur. In Isra\u00ebl stimuleren ze meisjes niet om te voetballen, al is het sinds ik jong was beter geworden. Nu zijn er teams voor meisjes. Maar het wordt nog steeds niet echt geaccepteerd in de Isra\u00eblische cultuur. In de rest van de wereld \u2013en dan denk ik aan West-Europa of de VS\u2013 is dat anders. Hier is het gebruikelijker dat meisjes spelen en de afgelopen jaren hebben veel clubs ontdekt dat het hen veel kansen biedt, zowel financieel als sociaal, om vrouwenteams te hebben. Dus het is allemaal beter geworden, de exposure is enorm, maar ik denk dat we nog steeds iets missen. Er is nog een lange weg te gaan.<\/p>\n

Hoe herinner je je je Amerikaanse ervaring als speler? Heb je daar een nieuwe wereld ontdekt?<\/h3>\n

Een geweldige wereld! Elke keer als ik aan mijn Amerikaanse ervaringen denk, verschijnt er een glimlach. Ik vond het geweldig. Ik denk dat het veel te maken had met het feit dat het ok\u00e9 was om een vrouwelijke voetballer te zijn. Het was geaccepteerd. Ik voelde dat de gemeenschap en de universiteit me steunden. Er was geen probleem over mijn geslacht. En dat vond ik geweldig, ik hield van Amerika, ik hield van de kansen, ik hield van de faciliteiten op de universiteit en natuurlijk de combinatie van studeren en spelen. Het was uniek. Ik denk dat het een grote stap in mijn leven was.<\/p>\n

“Ik hield van Amerika, de kansen, de faciliteiten op de universiteit en natuurlijk de combinatie van studeren en spelen. Het was uniek. Ik denk dat het een belangrijke stap in mijn leven was”<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Het mannenvoetbal is in Europa veel groter dan in de VS, maar in het vrouwenvoetbal lijkt het tegenovergestelde. Hoe verklaar je dat?<\/h3>\n

Ik denk dat de belangrijkste reden is dat in de VS, American Football, honkbal en basketbal populairder zijn voor mannen. Veel mannen verkiezen die sporten boven voetbal. En wat er toen gebeurde, is dat veel vrouwen gingen voetballen. Als ik me niet vergis, boekte hun nationale damesvoetbalteam in de jaren negentig enorme successen. Dat gaf hun exposure. Ik denk dat dat de belangrijkste reden is, dat er andere sporten zijn die sterk zijn in Amerika. Ik bedoel, ik had veel mannelijke vrienden die niet voetbalden.<\/p>\n